9. Mettasuttaṃ
1.
Karaṇīyamatthakusalena, yantasantaṃ padaṃ abhisamecca;
Sakko ujū ca suhujū ca, suvaco cassa mudu anatimānī.
2.
Santussako ca subharo ca, appakicco ca sallahukavutti;
Santindriyo ca nipako ca, appagabbho kulesvananugiddho.
3.
Na ca khuddamācare kiñci, yena viññū pare upavadeyyuṃ;
Sukhinova khemino hontu, sabbasattā bhavantu sukhitattā.
4.
Ye keci pāṇabhūtatthi, tasā vā thāvarā vanavasesā;
Dīghā vā yeva mahantā , majjhimā rassakā aṇukathūlā.
5.
Diṭṭhā vā yeva adiṭṭhā , ye va dūre vasanti avidūre;
Bhūtā va sambhavesī va , sabbasattā bhavantu sukhitattā.
6.
Na paro paraṃ nikubbetha, nātimaññetha katthaci na kañci ;
Byārosanā paṭighasaññā, nāññamaññassa dukkhamiccheyya.
7.
Mātā yathā niyaṃ puttamāyusā ekaputtamanurakkhe;
Evampi sabbabhūtesu, mānasaṃ bhāvaye aparimāṇaṃ.
8.
Mettañca sabbalokasmi, mānasaṃ bhāvaye aparimāṇaṃ;
Uddhaṃ adho ca tiriyañca, asambādhaṃ averamasapattaṃ.
9.
Tiṭṭhaṃ caraṃ nisinno va , sayāno yāvatāssa vitamiddho ;
Etaṃ satiṃ adhiṭṭheyya, brahmametaṃ vihāramidhamāhu.
10.
Diṭṭhiñca anupaggamma, sīlavā dassanena sampanno;
Kāmesu vinaya gedhaṃ, na hi jātuggabbhaseyya puna retīti.
Mettasuttaṃ niṭṭhitaṃ.
Khuddakapāṭhapāḷi niṭṭhitā.